กลับถึงบ้าน มีงานรออยู่เพียบเลยค่ะ ช่างแตกต่างกับช่วงชีวิตอันเงียบสงบในช่วงอบรมครูโยคะเหลือเกิน แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปจากก่อนเข้าอบรมมีหลายอย่างเลยค่ะ ทั้งที่นึกกลัวอยู่ว่า จะปรับวิถีชีวิตตัวเองไปได้ตลอดรอดฝั่งมั้ย ตอนที่นั่งอยู่ที่ชานชลา รอขึ้นรถไฟ ก็บอกตัวเองว่าจากนี้ไปจะนำสิ่งที่ได้เรียนรู้ในตลอดช่วงเจ็ดวันที่ผ่านมามาใช้ให้เป็นประโยชน์กับตัวเองก่อน นึกถึงทฤษฎีย้อนศรที่ครูกวีพูด และก็นึกขอบคุณครูทุกๆท่านที่ช่วยให้พวกเราได้มีโอกาสปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเอง ในช่วงเจ็ดวันของการอบรม เพราะหากให้ฝึกควบคุมตัวเองที่บ้านอย่าว่าแต่เจ็ดวันเลย สามวันก็คงจะทำได้ยาก ตอนนี้ก็เลยรู้สึกดีกับตัวเอง ว่านี่เราได้เริ่มต้นทำสิ่งที่ดีๆให้กับตัวเองมาถึงเจ็ดวันแล้วนะ ก็ต้องทำต่อไป ไม่ต้องเสียเวลาเริ่มนับหนึ่งใหม่อีกแล้ว ที่สำคัญตอนนี้ไม่รู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยวเคว้งคว้างอีกแล้ว เพิ่งจะเข้าใจคำพูดที่ว่า "มีสติอยู่กับตัวกลัวอะไร" ชัดเจนก็วันนี้ หวังว่าเพื่อนๆร่วมรุ่น "สิบสามหรรษา" ทุกคนคงมีความสุขกับการใช้ชีวิตอย่างมีสตินะจ๊ะ

ตอบ

by ต้น (บุคคลทั่วไป) | อา, 2009-12-06 13:44

กลับมาถึงเชียงใหม่ อากาศหนาวกำลังดี เมื่่อวานวันพ่อไปเที่ยวงานราชพฤกษ์ คนเยอะม๊ากมากมากกว่าปีแรกที่เปิดให้เข้าชมอีกนะ รถก็ติ๊ดติด จุดพลุกันสนั่นทั้งคืนเลย เพื่อนๆคนไหนอยากมาเที่ยวเชียงใหม่มั่ง ยกมือขึ้น กลับมาได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับครูกวีว่าจะฝึกสติ จะควบคุมตัวเองให้ได้มากที่สุด และได้สอนโยคะให้กับแม่และคนไข้อย่างที่ตั้งใจไว้แล้ว ผลตอบรับดีมากๆๆ หวังว่าเพื่อนๆคงจะสนุกกับงานที่ตัวเองทำกันนะครับ

ตอบ

by แอน (บุคคลทั่วไป) | ศ, 2009-12-11 15:24

เห็นด้วยกับพี่ก้อยมากค่ะตอนนี้เราก็ยังฝึกอาสนะและฝึกปราณายามะอยู่ทุกวันเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองจากปกติตื่น6.30 น. ก็ตื่น ตี 4
เพื่อฝึกโยคะพอตกค่ำเคยนอนดึกตอนนี้ 2 ทุ่มก็ง่วงแล้ว ขอบอกว่ารู้สึกดีกับชีวิตมาก เพื่อนคนอื่นเป็นไงบ้างยังฝึกกันอยู่ไหม
มาทำสิ่งดีๆให้เกิดกับตัวเราและคนรอบข้างกันเถอะค่ะ

ตอบ

by ratirot_suratthani | จ, 2009-12-14 16:15

สวัสดีอีกครั้งค่ะ เพื่อนๆร่วมรุ่นสิบสามหรรษาทุกคน ต้นบอกว่าได้เริ่มสอนโยคะแล้วดีจังเลย ส่วนแอนก็เปลี่ยนจากตื่น 6.30 น. เป็น ตี 4 แล้ว แต่พี่ไม่อยากบอกเลยว่าเปลี่ยนจากตื่นตี 4 เป็น 6.30 น. มาสองสามวันแล้ว เนื่องจากอากาศตอนกลางคืนมันหนาวง่ะ นอนไม่ค่อยหลับ มาหลับเอาตอนใกล้รุ่ง พอไม่ได้ฝึกอาสนะสองสามวันแล้วมาฝึกสังเกตุว่ารู้สึกเมื่อยมาก จริงๆนะ สงสัยตัวขี้เกียจมันไม่ค่อยอยากจะออกไปจากร่าง แต่ตอนนี้ก็ตื่นเร็วเหมือนเดิมแล้วค่ะ เพราะรู้สึกผิดกับตัวเองที่แอบขี้เกียจไปหลายวันและพบว่าการตื่นช้าทำให้วิถีชีวิตแปรปรวนไปหมด เอาล่ะโม้มามากแล้ว จะเล่าเรื่องแผนการสอนโยคะของพี่บ้าง ก่อนหน้าที่จะอบรมพี่สอนการฝึกอาสนะให้ อสม.(อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน) ซึ่งต่างก็คาดหวังแต่อาสนะที่ใหม่และใหม่ยิ่งๆขึ้นไป ทำให้ผู้สอนก็คือพี่เกิดความเครียดยิ่งๆขึ้นไปเหมือนกัน ตอนนี้ เมื่อเรียนรู้มาหลายอย่างก็นำมาใช้ก็พบว่าช่วยให้การสอนง่ายขึ้น (มีอะไรให้เล่นเยอะ) ที่สำคัญทำให้ผู้เรียนรู้จักมุมอื่นๆของโยคะมากขึ้นด้วย แต่มีเรื่องที่น่าประหลาดใจเรื่องนึง คือมีหน่วยงานราชการในพื้นที่อีกหน่วยนึง เค้าต้องการครูสอนการออกกำลังกายประมาณว่าจะต้องสอนต่อเนื่องตลอดปีงบประมาณ มีสมาชิกเสนอโยคะ ผู้บริหารบอกว่า โยคะเป็นสิ่งที่ยาก ให้ประโยชน์เฉพาะคนกลุ่มเล็กๆ อยากให้มีการสอนเต้นแอโรบิคมากกว่า ได้ประโยชน์มากกว่า ซึ่งความเห็นนี้ทำให้พี่ได้เรียนรู้ว่าในสังคมที่พี่อยู่ยังมีคนที่เข้าใจเรื่องโยคะน้อยมาก และก็เป็นโอกาสที่ดีที่พี่จะได้นำสิ่งที่ได้เรียนรู้มา ถ่ายทอดและให้คนอื่นๆได้ทำความรู้จักโยคะให้มากขึ้น รวมถึงเป็นการเตือนตัวเองว่าจะต้องเป็นแบบอย่างที่ดีเพื่อให้คนอื่นๆมองวิถีโยคะในทางที่ดีและนำไปปรับใช้ในชีวิตให้เหมาะกับแต่ละคน เฮ้อ เขียนซะเยอะ คนอ่านก็คงเหนื่อยที่จะอ่าน งั้นก็เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้ คิดถึงเพื่อนๆทุกคนค่ะ

ตอบ

by Nok_Phuket | อา, 2009-12-27 14:05

พยายามต่อไปครูก้อย ณ สุราษฎร์ เห็นผลช้าแต่ว่ายั่งยืนเหมือนที่คุณครูเคยบอกเรา แต่ว่าตอนนี้ผมยังไม่ได้เริ่มเลยครับ
เคยสอนแขกไป 2 ครั้งตามแบที่เราเรียนมา แขกชอบนะครับ
เอาใจช่วยครับ รุ่น52/2 ทุกท่านครับ

ตอบ

by ratirot (บุคคลทั่วไป) | พ, 2010-01-20 13:40

สวัสดีอีกครั้งค่ะเพื่อนๆ เริ่มสอน(แบบมืออาชีพ) ไปแล้ว 2 ครั้ง นักเรียนส่วนใหญ่เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจหญิง ในสำนักงานภาคฯ ผลตอบรับดีค่ะ ส่วนใหญ่ให้ความสนใจและบอกว่าโยคะไม่น่ากลัวอย่างที่คิด ก็ทำให้ครูอย่างเราโล่งใจ คิดว่ามาถูกทางแล้ว เพราะประเมินจากกลุ่มที่เรียน ไม่มีพื้นฐานมาก่อนเลย ก็เลยเริ่มจากสิ่งที่ได้เรียนมาจากสถาบันฯ คือเทคนิคเกร็งคลาย การหายใจอย่างถูกต้องด้วยอก ท้อง แล้วก็ต่อด้วยอาสนะพื้นฐานที่เรียนมา หลังหมดชั่วโมง หลายๆคนบอกว่ารู้สึกผ่อนคลายและสบายตัวมาก ก็ทำให้ครูมือใหม่อย่างเราชื่นใจจริงๆค่ะ ตอนนี้ ตื่นตีสี่ ทุกวัน ฝึกอาสนะและฝึกหายใจทุกวันๆละเกือบสองชั่วโมง เพราะพบว่าวันไหนไม่มีเวลาสำหรับฝึกตัวเอง ก็ไม่พร้อมที่จะสอนคนอื่นเลยค่ะ อีกเรื่องที่รู้สึกดีมากๆคือ ได้สอนการทำอาสนะและการหายใจให้กับแม่ซึ่งมีอาการหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทและขาข้างหนึ่งเริ่มอ่อนแรงทำให้ไม่สามารถยืนหรือเดินนานๆได้ ฝึกมาประมาณ 3 สัปดาห์แล้ว อาการชาลดลงยืนและเดินได้มั่นคงมากขึ้นและแม่ก็เห็นประโยชน์ด้วยตัวเองแล้วว่าการฝึกทุกๆวันช่วยให้อาการป่วยของตัวเองดีขึ้นและก็พยายามฝึกด้วยตัวเองได้มากขึ้นแล้ว การได้ดูแลแม่ในครั้งนี้ช่วยให้ได้เรียนรู้เกี่ยวกับการปรับการสอนให้เหมาะกับผู้เรียนได้มากจริงๆและนึกขอบคุณผู้เรียนทุกๆคนที่ช่วยให้ได้ขัดเกลาความรู้ของเราให้แจ่มชัดมากยิ่งขึ้น เพื่อนๆเป็นอย่างไรกันบ้าง คิดถึงทุกคนค่ะ มีข่าวคราวหรือข้อมูลดีๆ เล่ามาให้ได้เรียนรู้กันบ้างนะคะ
ครูก้อย
(รติรส วงศ์วชิรวัฒน์)

ตอบ

by ปุ๋ม (บุคคลทั่วไป) | อ, 2010-03-16 12:53

เข้ามาอ่าน รู้สึกดีจังค่ะ

ตอบ

by nok (บุคคลทั่วไป) | จ, 2010-04-19 08:39

ตอนนี้ย้ายที่ทำงานที่ใหม่แล้ว มาอยู่ที่ Phuket international academy งานตรงใจมากเลยครับ ได้สอนโยคะแบบจริงๆจังๆ และที่สำคัญแขกชอบมาก ขอบคุณสถาบันที่ให้ความรู้ครับ
และขอบคุณการ์ดจากคุณปุ๋ม(อดีตพยาบาลรามา) ด้วยครับ
นก ภูเก็ตครับ

ตอบ

by บุคคลทั่วไป (บุคคลทั่วไป) | อา, 2010-05-02 10:29

สวัสดีนะคะทุกๆคนตอนนี้ปุ๋ม(พยาบาล)สบายดีมากๆ มีโอกาสได้สอนโยะคะให้กับเด็กๆ อย่างที่ตั้งใจไว้ ก็สนุกดีคะ เวียนหัวบ้างนิดหน่อยเพราะต้องคอยจับปูใส่กระด้ง คงนึกภาพออกนะคะ มีเด็กอนุบาลอายุประมาณ 3- 4ขวบ จำนวน20คน กับครูสอนโยคะตัวเล็กๆ อย่างเรา
สอนประมาณ1ครั้ง/สัปดาห์ ครั้งละครึ่งชั่วโมง เด็กอยู่นิ่งได้ไม่นานคะ สมาธิสั้นมาก บางครั้งมีเด็กพิเศษมาเรียนด้วยยิ่งสนุกใหญ่ สอนเสร็จเด็กสบาย แต่ครูเหนื่อยมาก ๆ ตอนนี้เป็นครูเต็มตัวกำลังจะเป็นวิทยากรให้กับทาง สสจ. มีผู้อบรมเป็นผู้สูงอายุ ประมาณ 60 คน
ใครมีประสบการณ์หรือข้อมูลอะไรดี ๆ ก็เอามาแบ่งปันกันบ้างนะคะ